• مقاومت فراتر از خیابان؛ زنان افغانستان و شیوه‌های گوناگون ایستادگی

    من به‌عنوان یک دختر معترض، امیدوارم که هرچه زودتر روزنه‌ای از امید و روشنایی در افغانستان پدیدار شود و طالبان از قدرت کنار بروند. من مقاومت زنان افغانستان را تنها در اعتراض‌های خیابانی نمی‌بینم. هرچند آرزو داشتم خیابان‌ها هرگز خالی نمی‌شد، اما همین که زنان افغانستان توانسته‌اند هویت خود را حفظ کنند و با وجود…

    ,
    مقاومت فراتر از خیابان؛ زنان افغانستان و شیوه‌های گوناگون ایستادگی
  • قاعدگی؛ میان سکوت و انزوا

    سیزده‌ساله بودم؛ با دنیای کودکی‌ام خداحافظی کردم. نخستین روز قاعدگی‌ام را مثل روشنایی مهتابِ شب چهارده به یاد دارم. از دیدن خون در لباس زیرم متعجب شده بودم؛ چون در خانه‌ای بزرگ شده بودم که چهار خواهر بزرگ داشتم، اما هیچ‌گاه کسی با من دربارهٔ عادت ماهانه صحبت نکرده بود. من هیچ آمادگی‌ای برای آن…

    ,
    قاعدگی؛ میان سکوت و انزوا
  • روایت‌گری؛ ثبت رنج و مقاومت زنان افغانستان در تاریک‌ترین روزها

    زنان افغانستان تاریک‌ترین روزهای‌شان را در دل بحرانی سپری می‌کنند؛ بحرانی که حدود پنج سال می‌شود روزبه‌روز عمیق‌تر شده و زنان را به‌صورت سیستماتیک از صحنه اجتماع و حتی زندگی انسانی دور رانده است. زندگیِ تحمیلی و اجباری برای آنان رقم زده شده که در آن از ابتدایی‌ترین حقوق اساسی‌شان، یعنی تحصیل، کار، مشارکت سیاسی…

    ,
    روایت‌گری؛ ثبت رنج و مقاومت زنان افغانستان در تاریک‌ترین روزها
  • ضرورت نوشتن در عصر سرکوب؛ روایت‌گری زنان ثبت حافظه تاریخی جامعه‌ای زیر سرکوب است

    حاکمیت طالبان را می‌توان یکی از رادیکال‌ترین اشکال حذف سیستماتیک زنان از عرصه‌ی عمومی در جهان معاصر دانست؛ نظمی ایدئولوژیک که با بهره‌گیری از قرائت سخت‌گیرانه و انحصارگرایانه از دین، تلاش کرده است زنان را از جایگاه رهبری اجتماعی به سوژه‌ی خاموش و مطیع تقلیل دهد. در چنین بستری، نوشتن و روایت‌گری زنان صرفاً یک…

    ,
    ضرورت نوشتن در عصر سرکوب؛ روایت‌گری زنان ثبت حافظه تاریخی جامعه‌ای زیر سرکوب است

بیشتر بخوانید….