فرح عاصی، زندگی‌اش را به دو بخش تقسیم می‌کند؛ روزهایی پیش از پانزدهم آگست و روزهایی که بعد از آن آغاز شد. می‌گوید از آن روز به بعد، دیگر هیچ برنامه‌ای برای آینده شبیه گذشته نبود. پیش از آن روز، آینده برایش روشن بود. تحصیلاتش را تا مقطع لیسانس رسانده بود و با شوق از…

بیشتر بخوانید

برای الهه، آینده همیشه با آموختن معنا داشت. سال‌ها زندگی‌اش را در امتداد مسیری می‌دید که از دانشگاه می‌گذشت؛ مسیری که قرار بود با درس خواندن، تلاش و ادامه تحصیل، او را به زندگی‌ای برساند که برای خودش تصور کرده بود. اما روزی رسید که این مسیر، نه به انتخاب خودش، متوقف شد. دانشگاهی که…

بیشتر بخوانید

روز گرم و سوزان تابستان بود؛ آفتاب بی‌رحمانه روی سرک‌های خاک‌آلود کابل می‌تابید و گرما نفس را بند می‌آورد. مردم هرکدام به شکلی از گرما فرار می‌کردند؛ یکی سرش را با آب تر می‌کرد، دیگری با نوشیدن آب سرد یا خوردن شیریخ تشنگی‌اش را رفع می‌کرد. اما من در آن لحظه هیچ‌چیز را حس نمی‌کردم؛…

بیشتر بخوانید

بهار را از سال‌ها پیش می‌شناسم؛ از همان روزهایی که زندگی هنوز ساده‌تر به نظر می‌رسید و جاده‌ها برای ما معنای دیگری داشتند. او دختری بود آرام، دقیق و در عین حال پر از فکرهایی که همیشه در سکوت‌اش پنهان می‌ماند. در میان همه کسانی که می‌شناختم، بهار همیشه چیزی در نگاه‌اش داشت که نمی‌شد…

بیشتر بخوانید