نصیراحمد فایق، سرپرست نماینده‌گی افغانستان در سازمان ملل متحد تاکید کرده است که در اختیار داشتن قلمرو افغانستان از سوی طالبان، به‌تنهایی نمی‌تواند برای این گروه مشروعیت سیاسی ایجاد کند.
فایق روز چهارشنبه، ۱۵ میزان، در نشست کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل گفته است که طالبان نباید از طریق زور و اجبار درباره آینده افغانستان تصمیم بگیرند.
او از جامعه جهانی خواست تا در روند تعامل با طالبان، از عادی‌سازی روابط با این گروه جلوگیری کند.
او همچنین تاکید کرده است که هرگونه تعامل با طالبان باید به پیشرفت ملموس در زمینه حقوق بشر وابسته باشد و این روند باید به ایجاد فرصت برای حضور زنان، جامعه مدنی و جریان‌های سیاسی در تصمیم‌گیری درباره آینده افغانستان منجر شود.
سرپرست نماینده‌گی افغانستان در سازمان ملل از کشورها خواست واکنش خود را تنها به محکوم‌کردن اقدامات طالبان محدود نکنند، بلکه فشارهای بیشتری برای لغو محدودیت‌های تبعیض‌آمیز، توقف شکنجه و سرکوب و تامین دوباره آزادی‌های اساسی در افغانستان وارد کنند.
فایق در بخش دیگری از سخنانش از اعلام احکام بازداشت مقام‌های ارشد طالبان از سوی دادگاه کیفری بین‌المللی استقبال کرده و از کشورهای جهان خواست در زمینه اجرای این احکام با دادگاه همکاری کامل داشته باشند.
او بر اهمیت تامین منابع مالی و امکانات مورد نیاز برای ادامه فعالیت سازوکار مستقل تحقیقاتی سازمان ملل درباره وضعیت افغانستان نیز تاکید کرد.
فایق همچنان از تلاش‌ها برای به‌رسمیت‌شناختن «آپارتاید جنسیتی» به‌عنوان جنایت علیه بشریت حمایت کرده و گفته است که طالبان باید در برابر سیاست‌ها و عملکرد خود پاسخ‌گو باشد.
به گفته او، ادامه نقض تعهدات حقوق بشری از سوی طالبان نباید به مصونیت این گروه از پیگرد قضایی منجر شود.
نماینده افغانستان در سازمان ملل وضعیت زنان و دختران در افغانستان را نگران‌کننده توصیف کرده و گفته است که آنان با آنچه او «آپارتاید جنسیتی» خواند، مواجه‌اند.
به گفته فایق، محدودیت‌های طالبان دسترسی زنان و دختران به آموزش، کار، رفت‌وآمد آزاد و حضور در عرصه عمومی را به‌شدت محدود کرده است.
او همچنان بیان کرده است که خبرنگاران و مدافعان حقوق بشر در افغانستان با تهدید، فشار و بازداشت‌های خودسرانه روبه‌رو هستند.
فایق در ادامه اظهار داشته است که شماری از مقام‌ها و نیروهای امنیتی حکومت پیشین نیز با وجود اعلام عفو عمومی از سوی طالبان، با مواردی از کشتار، شکنجه و ناپدیدشدن مواجه شده‌اند.
او در پایان نسبت به افزایش تبعیض، ناامنی و کوچ اجباری اقلیت‌های قومی و مذهبی، از جمله هزاره‌ها و شیعیان، ابراز نگرانی کرده و خواهان فراهم شدن امکان دسترسی آزاد و بدون محدودیت ناظران مستقل حقوق بشر به افغانستان شده است.
