هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) هشدار داده است که بیش از نیمی از جمعیت افغانستان از خشک‌سالی و کمبود آب آسیب دیده‌اند و تشدید بحران اقلیمی، زندگی میلیون‌ها نفر را در معرض خطر قرار داده است.

یوناما روز جمعه به مناسبت روز جهانی محیط زیست اعلام کرد که خشک‌سالی‌های طولانی‌مدت، کاهش منابع آبی، سیلاب‌ها و تخریب محیط زیست، فشار سنگینی را بر جوامعی وارد کرده است که از پیش با فقر و مشکلات اقتصادی روبه‌رو هستند.

به گفته این نهاد، وضعیت در ولایت‌های قندهار، هلمند، نیمروز، زابل و ارزگان وخیم‌تر است؛ جایی که خشک‌سالی‌های پی‌درپی، کاهش بارندگی و استخراج بی‌رویه آب‌های زیرزمینی، منابع آبی را تا مرز بحران رسانده است.

یوناما افزوده است که باشندگان ولایت‌هایی چون غور و فراه با خشک‌سالی‌های شدید مواجه‌اند، در حالی که برخی مناطق غربی کشور هم‌زمان شاهد بارندگی‌های سنگین و سیلاب‌های ناگهانی هستند؛ رویدادهایی که خسارات گسترده‌ای به خانه‌ها، زمین‌های زراعتی و زیرساخت‌ها وارد کرده است.

این نهاد همچنین گفته است که در بسیاری از مناطق، رودخانه‌ها خشک شده، سیستم‌های آبیاری سنتی از کار افتاده و مردم ناچار به حفر چاه‌های عمیق‌تر شده‌اند؛ اقدامی که در بسیاری موارد پاسخ‌گو نبوده است.

بر اساس گزارش یوناما، رویدادهای شدید آب‌وهوایی در افغانستان رو به افزایش و غیرقابل پیش‌بینی شده‌اند. سیلاب‌ها در ولایت‌های مرکزی و شرقی افزایش یافته و طوفان‌های گرد و خاک در جنوب کشور به محصولات زراعتی آسیب رسانده و بیماری‌های تنفسی را گسترش داده است.

این نهاد افزوده است که افزایش گردشگری در ولایت‌های پنجشیر، کاپیسا و میدان وردک نیز باعث افزایش زباله‌ها در دره‌ها و رودخانه‌ها شده و نیاز به حفاظت بیشتر از محیط زیست را برجسته کرده است.

یوناما تخریب محیط زیست را نیز از عوامل تشدید بحران دانسته و گفته است جنگل‌زدایی، چرای بی‌رویه و استخراج غیرقانونی معادن، آسیب‌پذیری مناطق مختلف کشور را در برابر تغییرات اقلیمی افزایش داده است.

این نهاد همچنین آلودگی هوا در شهرها، به‌ویژه کابل، را یکی از چالش‌های جدی صحی عنوان کرده و استفاده از سوخت‌های بی‌کیفیت و مدیریت ضعیف زباله‌ها را از عوامل اصلی آن دانسته است.

در گزارش یوناما تأکید شده است که افغانستان با وجود سهم اندک در تولید گازهای گلخانه‌ای، یکی از آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرات اقلیمی به شمار می‌رود و پیامدهای این وضعیت، بحران‌های موجود از جمله فقر و ناامنی غذایی را تشدید می‌کند.