گزارش شبکه تحلیلگران افغانستان نشان می‌دهد که ایتالیا با وجود پذیرش شمار زیادی از درخواست‌های پناهنده‌گی شهروندان افغانستان، همچنان بیشتر یک کشور ترانزیتی برای آنان است و بسیاری از مهاجران به‌دلیل مشکلات اقتصادی، این کشور را به مقصد سایر کشورهای اروپایی ترک می‌کنند.
فابریزیو فوشینی، پژوهشگر این شبکه در گزارشی که روز شنبه، ۲۵ میزان، نشر شده، گفته که شهر تریسته در شمال‌شرق ایتالیا به یکی از گذرگاه‌های اصلی ورود شهروندان افغانستان به اتحادیه اروپا از مسیر بالکان تبدیل شده است.
بربنیاد این گزارش، در سال ۲۰۲۴، از میان یک‌هزار و ۸۳۳ تصمیم درباره درخواست‌های پناهنده‌گی شهروندان افغانستان در ایتالیا، تنها ۱۴۹ درخواست رد شده است، اما در سال ۲۰۲۵، میزان پذیرش درخواست‌ها به ۸۲ درصد کاهش یافته است.
این گزارش می‌افزاید که دسترسی محدود به فرصت‌های کاری، پایین بودن دستمزدها و دشواری پیوستن اعضای خانواده، از عوامل اصلی ترک ایتالیا از سوی شهروندان افغانستان است.
همچنان، نزدیک به ۳۰ هزار شهروند افغانستان در فاصله سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۶ برای مدتی در شهر تریسته حضور داشته‌اند. با وجود افزایش کنترل مرزی، کمبود مراکز پذیرش سبب شده است که شماری از مهاجران هفته‌ها یا ماه‌ها در خیابان‌ها و ساختمان‌های متروکه سپری کنند.
گزارش نتیجه می‌گیرد که نبود فرصت‌های اقتصادی و حمایت‌های لازم برای ادغام در جامعه، ایتالیا را برای بسیاری از شهروندان افغانستان به ایستگاهی موقت در مسیر رسیدن به کشورهای دیگر اروپا تبدیل کرده است.
مهاجرت شهروندان افغانستان به کشورهای اروپایی، نتیجه سال‌ها جنگ، بی‌ثباتی سیاسی، فقر، بیکاری و نبود چشم‌انداز روشن برای آینده است.
پس از تسلط طالبان بر افغانستان در آگست ۲۰۲۱، محدودیت‌های اجتماعی، به‌ویژه بر آموزش و کار زنان، کاهش فرصت‌های شغلی و دشواری‌های اقتصادی، فشار بر خانواده‌ها را افزایش داده و شمار زیادی از شهروندان را به جست‌وجوی زنده‌گی امن‌تر در بیرون از کشور واداشته است.
در کنار این عوامل، نبود فرصت‌های پایدار برای کسب درآمد، مشکلات دسترسی به آموزش و خدمات اساسی و نگرانی از آینده فرزندان، از انگیزه‌های مهم مهاجرت به شمار می‌روند.
برای بسیاری از خانواده‌ها، مهاجرت دیگر تنها انتخابی برای بهبود وضعیت اقتصادی نیست، بلکه راهی برای رهایی از ناامنی و یافتن حداقل شرایط یک زنده‌گی باثبات محسوب می‌شود.
