همایش بین‌المللی «مولانا؛ صدای جهانی برای صلح» با حضور شماری از پژوهشگران، استادان دانشگاه، دیپلماتان، چهره‌های فرهنگی و هنری و علاقه‌مندان مولانا در دانشگاه جورج واشنگتن برگزار شد؛ همایشی که در آن، پیام مولانا درباره صلح، هم‌زیستی، شناخت انسان و پذیرش تفاوت‌ها، در مرکز گفت‌وگوها قرار گرفت.
این همایش روز جمعه، ۱۰ میزان، به مناسبت هشت‌صدونزدهمین سال‌زاد مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، از سوی خانه مولانا و دانشگاه جورج واشنگتن برگزار شد.
برنامه با نوای رباب و اجرای ملودی «بشنو از نی» آغاز شد و سپس فیلمی کوتاه با استفاده از شعر و موسیقی مولانا به نمایش درآمد؛ فیلمی که مسیر انسان از خشونت، خشم و گسست به سوی آرامش، محبت و هم‌پذیری را روایت می‌کرد.
طارق اقتداری، از برگزارکننده‌گان این همایش گفته است که هدف از برگزاری این برنامه تنها بزرگداشت یک شاعر و چهره تاریخی نیست؛ بلکه بازخوانی اندیشه مولانا در برابر پرسش‌های جهان امروز است؛ جهانی که همچنان با جنگ، خشونت، افراط‌گرایی و شکاف‌های اجتماعی و فرهنگی روبه‌رو است.
میرویس بلخی، رییس خانه مولانا نیز در سخنانش صلح را فراتر از نبود جنگ دانسته و افزوده است که بخشی از منازعات بیرونی، ریشه در کشمکش‌های درونی انسان دارد.
او مولانا را «فرزند راستین بلخ، صدای افغانستان، میراث تمدنی مشترک و یک شهروند جهانی» توصیف کرده و گفته است که پیام او پس از هشت قرن همچنان می‌تواند درد و شادی انسان امروز را بازتاب دهد.
نصیراحمد فایق، سرپرست نماینده‌گی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد نیز در این همایش بر جهان‌شمول بودن پیام مولانا تاکید کرد.
فایق بیان کرده است: «مولانا هدیه‌ای برای همه انسان‌ها است.»
او دانش و معرفت را از عناصر اساسی رهایی انسان از جهل و تاریکی دانست و بر نقش امید و کرامت انسانی در اندیشه مولانا تاکید کرد.
فرهاد دریا، هنرمند و آوازخوان شناخته‌شده افغانستان نیز از زاویه موسیقی و شعر به اندیشه مولانا پرداخت و گفته است که در شعر مولانا، لفظ، آهنگ و معنا با یکدیگر پیوند خورده‌اند.
به باور او، موسیقی و شعر می‌توانند مرزهای زبان، جغرافیا و فرهنگ را پشت سر گذاشته و میان انسان‌ها زمینه همدلی ایجاد کنند.
در بخش تخصصی این همایش نیز پژوهشگران درباره این پرسش بحث کردند که صلح در اندیشه مولانا چیست و چگونه می‌توان از این اندیشه برای جهان امروز استفاده کرد.
محمد فغفوری، سیدحسن اخلاق و مصطفی آکیول، نویسنده و پژوهشگر بر مفاهیمی چون تفاوت، خودشناسی، پذیرش دیگری و هم‌زیستی تاکید کردند.
سخنرانان گفته‌اند که از نگاه مولانا، رسیدن به صلح به معنای از میان برداشتن تفاوت‌ها نیست؛ بلکه انسان‌ها می‌توانند با وجود تفاوت در باور، فرهنگ و دیدگاه، در کنار یکدیگر زنده‌گی کنند.
در همین حال، خانه مولانا از چند برنامه تازه خبر داد که از جمله آن‌ها راه‌اندازی «نشان مولانا» است؛ جایزه‌ای بین‌المللی که نخستین دوره آن با محوریت صلح برگزار خواهد شد و برنده آن در برنامه سال آینده معرفی می‌شود.
همچنین اعلام شد که خانه مولانا در نظر دارد سومین دوره «جایزه ادبی جهانی مولانا» را برگزار کند.
در بخش دیگری از برنامه، برگزارکنندiه‌گان از تلاش برای نصب تندیس مولانا در شهر واشنگتن خبر دادند و اعلام کردند که درخواست این طرح به مقام‌های دولتی و شهری واشنگتن ارایه خواهد شد.
اجرای موسیقی، خوانش غزلیات مولانا و نمایش آثار هنری و خوش‌نویسی نیز از بخش‌های دیگر این همایش بود.
برگزارکننده‌گان می‌گویند که برنامه بزرگداشت مولانا از این پس به‌صورت سالانه و با رویکرد پژوهشی برگزار خواهد شد و هر سال یکی از موضوعات اندیشه و آثار مولانا محور گفت‌وگو و پژوهش قرار می‌گیرد.
در پایان این همایش، یک پیام پررنگ باقی ماند: «مولانا تنها شاعر هشت قرن پیش نیست؛ اندیشه او همچنان برای جهانی که با جنگ، خشونت و اختلاف دست‌وپنجه نرم می‌کند، درباره صلح، شناخت انسان و پذیرش دیگری سخن می‌گوید.»
