محمود صیقل، نماینده پیشین افغانستان در سازمان ملل متحد میگوید که طالبان در سالهای گذشته از فرصتها و امتیازهای فراهمشده در روند دوحه بهره بردهاند، اما در برابر، هیچ پیشرفت قابلتوجهی در زمینه مشارکت سیاسی و حرکت بهسوی یک نظام سیاسی فراگیر نشان ندادهاند.
صیقل روز پنجشنبه، ۲ میزان، در یک نشست جانبی مجمع عمومی سازمان ملل درباره آینده افغانستان گفته است که روند دوحه براساس ارزیابی مستقل سال ۲۰۲۳ شکل گرفته بود و هدف آن استفاده از مشوقها برای ترغیب طالبان به تغییر در رویکرد سیاسی و رفتاری این گروه بود.
به گفته او، طالبان در برخی بخشهای این روند، از جمله کارگروههای مرتبط با مبارزه با مواد مخدر و بخش خصوصی، حضور و استفاده داشتهاند، اما موضوع مشارکت سیاسی همچنان بدون پیشرفت باقی مانده است.
وی همچنان نسبت به برگزاری نشستهای منطقهای درباره افغانستان بدون حضور نمایندهگان کشور ابراز نگرانی کرد.
او با اشاره به نشست وزیران خارجه کشورهای همسایه، فرمت مسکو، نشستهای امنیتی منطقهای و گروه تماس سازمان همکاری اسلامی گفته است که تصمیمگیری درباره آینده افغانستان بدون حضور شهروندانش، بهویژه زنان، نمیتواند بازتابدهنده دیدگاههای جامعه افغانستان باشد.
صیقل تاکید کرده است که روند سیاسی آینده افغانستان باید واقعاً زیر رهبری و مالکیت شهروندان این کشور باشد و این اصل نباید تنها در اسناد و اعلامیههای رسمی تکرار شود.
او در بخش دیگری از سخنانش تصریح کرده است که طی پنج سال گذشته، گروهها و ایتلافهای مخالف طالبان با وجود امکانات محدود، نشستهایی را در کشورهای مختلف از جمله اتریش، ترکیه، بریتانیا، قطر، آلمان، روسیه، تاجیکستان و آلبانیا برگزار کردهاند.
به گفته صیقل، هدف این نشستها یکسان نبوده؛ برخی برای تبادل نظر برگزار شده و برخی دیگر به بحث درباره ارزشها، دیدگاههای مشترک و چگونگی تعامل سیاسی میان جریانهای مختلف اختصاص داشته است.



