سازمان ملل متحد میگوید که افغانستان در نتیجه فقر، خشکسالی، زمینلرزهها و پیامدهای چندین دهه جنگ، با یکی از بزرگترین بحرانهای آوارهگی در جهان روبهرو است.
دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد در افغانستان روز دوشنبه، ۱۵ سرطان، در تازهترین بررسی وضعیت اجتماعی و اقتصادی این کشور گفته که اقتصاد شکننده، بازگشت ۲.۷ میلیون مهاجر، تشدید پیامدهای تغییرات اقلیمی و کاهش مشارکت زنان، فشار بر زندهگی مردم و خدمات عمومی را افزایش داده است.
الکساندر د کرو، رییس برنامه توسعه سازمان ملل متحد و برهم صالح، کمیشنر عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان در یک سفر سهروزه به افغانستان با شماری از جوامع آسیبدیده، بازگشتکنندهگان و مسوولان دیدار کردهاند.
د کرو گفته است که در افغانستان بحرانها معمولاً بهصورت جداگانه رخ نمیدهد و هدف این سفر، تأکید بر همکاری مشترک برای افزایش تابآوری و یافتن راهحلهای پایدار عنوان شده است.
رییس برنامه توسعه سازمان ملل متحد پس از بازدید از مناطق زلزلهزده در شرق افغانستان گفته که فقر همچنان یکی از مشکلات اساسی مردم این کشور است.
او افزوده که در یک سال گذشته، زمینلرزهها شماری از خانهها و منابع درآمد مردم را از بین برده است.
به گفته او، در حال حاضر ۷۴ درصد جمعیت افغانستان، معادل ۲۹ میلیون تن، توانایی تأمین نیازهای اساسی زندهگی خود را ندارند.
براساس گزارش سالانه جابهجایی داخلی ۲۰۲۶، حدود هفت میلیون تن در افغانستان در سال گذشته میلادی در نتیجه درگیریهای طولانیمدت و رویدادهای طبیعی در داخل کشور بیجا شدهاند.
برهم صالح، کمیشنر عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان نیز گفته است که توسعه افغانستان بدون حضور زنان و دختران امکانپذیر نیست.
او با اشاره به محدودیتها علیه زنان و دختران و ممنوعیت حضور کارمندان زن افغان در دفترهای سازمان ملل متحد گفته که این وضعیت توانایی ارایه خدمات به مردم افغانستان را محدود کرده است.
افغانستان طی سالهای گذشته با بحرانهای متعدد بشری از جمله جنگهای طولانی، فقر، بیجاشدهگی داخلی، بازگشت مهاجران، خشکسالی و رویدادهای طبیعی روبهرو بوده است.
سازمانهای کمکرسان بینالمللی بارها از افزایش نیازهای بشردوستانه در این کشور و فشار بیشتر بر جوامع آسیبپذیر هشدار دادهاند.
