کابل؛ جایی که صدها مرد هر صبح به امید کار می‌روند و گاهی با دست خالی به خانه برمی‌گردند

نویسنده:

با نزدیک‌شدن زمستان و افزایش فشارهای اقتصادی در افغانستان، صدها کارگر روزمزد در گوشه‌های خیابان‌های کابل ساعت‌ها منتظر می‌مانند تا کسی برای یک روز کار آنان را انتخاب کند؛ انتظاری که برای برخی به نان شب خانواده و برای برخی دیگر به یک روز بی‌درآمد و نگرانی بیشتر ختم می‌شود.

گزارش تازه تحلیل‌گران افغانستان که روز جمعه، ۱ عقرب، نشر شده است، نشان می‌دهد که شماری از مردان در کابل برای پیدا کردن کار روزانه با رقابت شدید و درآمد نامنظم روبه‌رو هستند؛ وضعیتی که با فرارسیدن فصل سرما، نگرانی خانواده‌های وابسته به درآمد این کارگران را بیشتر کرده است.

در گزارش داستان فرهاد، مرد ۴۵ ساله‌ای از ولایت سمنگان روایت شده است که پس از از دست‌دادن شغلش در پولیس در دوره جمهوری، نخست در معدن زغال‌سنگ کار کرد و سپس به امید یافتن فرصت‌های کاری بهتر به کابل آمد، اما پس از چهار ماه هنوز نتوانسته است کار ثابت پیدا کند.

فرهاد که سرپرستی یک خانواده ده‌نفری را برعهده دارد، هر روز پس از ادای نماز، حدود نیم ساعت پیاده‌روی می‌کند تا خود را به یکی از محل‌های تجمع کارگران روزمزد در کابل برساند. در آن‌جا، نزدیک به صد نفر از مردان و حتا کودکان منتظر می‌مانند تا موتر یا لاری‌ای توقف کند و کسی را برای انجام کار استخدام کند.

گزارش شبکه تحلیل‌گران افغانستان همچنان می‌گوید که در میان افراد منتظر برای یافتن کار، کسانی با مدارک تحصیلی دانشگاهی نیز حضور دارند؛ افرادی که به‌دلیل نیافتن شغل مناسب، برای تأمین نیازهای روزمره به کارهای دستی و موقتی روی آورده‌اند.

گفتنی است که با گذشت بیش از پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت، نبود فرصت‌های شغلی و گسترش فشارهای اقتصادی همچنان زنده‌گی خانواده‌های بسیاری را در افغانستان دشوار ساخته است.

در میان بگذارید.